AnasayfaKapı*GaleriTakvimSSSAramaKayıt OlGiriş yap

Paylaş | 
 

 Walk Away*4-We're all a little weird.

Önceki başlık Sonraki başlık Aşağa gitmek 
YazarMesaj
Chelsea
Yazar
Yazar
avatar

Mesaj Sayısı : 4623
Nerden : Detroit
Kayıt tarihi : 03/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/0  (0/0)
Rep Seviyesi:
125/5000  (125/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Walk Away*4-We're all a little weird.   Salı Nis. 23, 2013 2:40 pm


*Walk Away
Bulunduğum tüm ortamlar canımı sıkıyor ve beni bunaltıyordu. Kaçmak istiyordum, herkesten ve her şeyden. Belki de bana iyi gelen tek şey vardı: Uzaklaşmak.

Soğuktan morarmış parmaklarıma aldırmadan elimdeki sigarayı yine soğuktan morarmış dudaklarıma gotürdüm. Sigaranın sıcaklığı içime işlerken rahatlıyordum, hayatımın aksine. Ta ki o, iğrenç, tiz sesi duyana kadar.
"Chelsea!"
Arkamı döndüğümde her yerinden iğrenç hayvan tüyleri sarkan kürküne sarılmış annem bana doğru geliyordu. Olduğum duvara sindim ve gelip beni azarlamasını bekledim.
"Yine mi!"
Sorudan çok yakınmayı andıran cümlesini sarf ettikten sonra elimdeki sigarayı aldı ve yere fırlattı.
"Eve gidiyoruz!"
"Sıkıldım, gerçekten sıkıldım. Beni rahat bırak!"
"Artık ergen tavırlarını çekemeyeceğim, ergenlik döneminde yaptığın s-rtüklüklere babanın yanında devam et!"
"Neyse ki ben sadece s-rtüklük yapıyorum, anne."
Anne kelimesine küçüklükten beri alışamamıştım. Nedeni ise tam karşımdaydı, bana nefretle ve küçümserce bakan kadın.
"Yarın New York'a uçuyorsun seni k-ltak, gelip evden eşyalarını al ve çok sevgili babacağını ara."

***

Havaalanında elimdeki küçük valizle etrafa bakarken ismimin söylendiği yöne baktım. 30'unu çoktan geçmiş babam, gayet genç görünüyordu. Bana yaklaştıkça daha da belirgin olan mavi gözleri, benimkiler gibiydi. Esmer tenine uyum sağlayan siyah saçlarını biraz havaya dikmişti.
"Merhaba kızım."
Kollarını boynuma doladığında benden çabuk ayrılması için yerimde rahatsızca kıpırdandım.
"Merhaba."
Gülümseyişine karşılık verirken bu ortamdan uzaklaşmak istiyordum. Hadi ama, ben eve gitmek ve çok sevdiğim dumanı içime çekmek istiyordum!

-Kızlar 1D yok, bu hikayemi gerçekten devam ettirmek istiyorum, lütfen okuyun.


hi, beautiful smile


En son kingmathers. tarafından Perş. Mayıs 23, 2013 3:39 pm tarihinde değiştirildi, toplamda 4 kere değiştirildi
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://mathersismylife.tumblr.com/
Lullaby*
Yazar
Yazar
avatar

İsim : Captain*
Mesaj Sayısı : 5991
Yaş : 23
Nerden : Tuzla / İstanbul
Kayıt tarihi : 03/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/5000  (0/5000)
Rep Seviyesi:
500/5000  (500/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Walk Away*4-We're all a little weird.   Salı Nis. 23, 2013 4:09 pm

ben okurum hacim bir d ye gerenk yok
walk away deyince hsm den vanessanin şarkısı geldi akluma


Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://dylanobrien.turkforumpro.com/
Chelsea
Yazar
Yazar
avatar

Mesaj Sayısı : 4623
Nerden : Detroit
Kayıt tarihi : 03/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/0  (0/0)
Rep Seviyesi:
125/5000  (125/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Walk Away*4-We're all a little weird.   Çarş. Nis. 24, 2013 10:54 am

Teşekkür ederim Nazım.


hi, beautiful smile
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://mathersismylife.tumblr.com/
Fighter.
What Makes You Beatiful
What Makes You Beatiful
avatar

İsim : RABİA
Mesaj Sayısı : 111
Yaş : 18
Nerden : Fighterland
Kayıt tarihi : 02/04/13
Kadın

MesajKonu: Geri: Walk Away*4-We're all a little weird.   Çarş. Nis. 24, 2013 11:13 am

Benim aklıma Christina'nın Walk Away si geldi. O yüzden girdim hızla. Devam aşkım.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Chelsea
Yazar
Yazar
avatar

Mesaj Sayısı : 4623
Nerden : Detroit
Kayıt tarihi : 03/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/0  (0/0)
Rep Seviyesi:
125/5000  (125/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Walk Away*4-We're all a little weird.   Çarş. Nis. 24, 2013 11:17 am

İki yorum daha gelsin, devam edicem aşkım.


hi, beautiful smile
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://mathersismylife.tumblr.com/
Hazel
Yönetici
Yönetici
avatar

İsim : Bensu
Mesaj Sayısı : 4683
Yaş : 18
Nerden : Holmes Chapel
Kayıt tarihi : 14/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
4000/5000  (4000/5000)
Rep Seviyesi:
3000/5000  (3000/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Walk Away*4-We're all a little weird.   Çarş. Nis. 24, 2013 12:11 pm

Çak beğendim
devam


Hey Angel,
tell me do you ever try to come
to the other side?
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Chelsea
Yazar
Yazar
avatar

Mesaj Sayısı : 4623
Nerden : Detroit
Kayıt tarihi : 03/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/0  (0/0)
Rep Seviyesi:
125/5000  (125/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Walk Away*4-We're all a little weird.   Çarş. Nis. 24, 2013 6:25 pm


1-It's a new day.
Babamı tanımıyordum, hayatını bilmiyordum, nasıl bir evde yaşadığını dahi yeni öğrenmiştim. 3 yaşımdan beri onu görmemiştim ve 3 yaşımda gördüğüm kadarıyla babamı hatırlamak da zordu. Boşandıklarında beni her gün arasa da amaçsız bir şekilde onunla konuşmak istemiyordum. Bizi bırakıp gitmesinden yakınıyordum ama yanılmışım. Annem yanımda olmasına rağmen beni çoktan bırakıp gitmişti.
Babamı arayıp o kadının yanından kurtulmak istediğimi söylediğimde bana hak vermiş ve bir sonraki uçakla beni yanına çağırmıştı, biletimi de o ayarlamıştı. Şimdiyse odam olarak tanıttığı odada tek başıma odayı inceliyordum. Benim için odayı dizmiş, nevresim takımlarına kadar her şeyi ayarlamıştı. Ama pembenin bana yakışacağını sanmıyorum. En azından siyah deri taytıma, Nirvana tişörtüme ve koyu makyajıma aykırı duruyordu.
Nedendir bilinmez ama buraya ısınmıştım, babama ısınmıştım. Sadece çekiniyordum. Benim gibi bir kız çekiniyor, komik. Penceremin kenarından kalktım ve küçük valizimi açtım. İçinden birkaç rock tişörtü ve tayt çıkardıktan sonra dolabı açtım. Kahkaha atmamak için kendimi tutarken bir yandan da gözlerimi irice açmış, kız eşyaları dolu dolaba bakıyordum. Kız eşyalarından kastımı anladığınızı umuyorum, her yerde pembe ve çiçekli böcekli kıyafetler vardı. Kıkırdadım ve elimdeki eşyaları yatağın üzerine boşaltıp dolabı yere dökmeye başladım.

***

"Şey, bunları ne yapayım?"
Babam başını gazetesinden kaldırmış, merakla bana bakıyordu.
"Ah, üzgünüm. Benim hatam. Sana sormadan odanı ve özellikle dolabını dizmemeliydim."
Üzerimdeki kıyafetlere hoşnut olmamış gibi bakınca rahatsız oldum.
"Sorun değil."
Elimdeki kıyafet dolu küçük valizi ona uzatınca gülümsedi, gülümsedim ve valizi almasına izin verdim. Küçük valizime elveda derken umarım sana bir daha ihtiyacım olmaz ufaklık diyordum içimden.
"Benimle bir kahve içmek ister misin? Hem şu okul işini konuşuruz." Gözlerini yere diktikten sonra biraz duraksadı ve devam etti. "Ayrıca seni biraz tanımak istiyorum kızım."
"Olabilir."
Tek cevaplarım insanları deli ederdi ve ben bundan zevk alırdım. Ama bu olay, bu adamda işe yaramıyordu.
"O zaman üstüne bir şey al, hava biraz esiyor."
Kafamı sallayıp hızla merdivenlerden çıktım. Odamın kapısı açıp dolaba yöneldim ve az önce tıktığım kıyafetler arasından Guns N' Roses hırkamı bulmaya çalıştım. Bulduktan hemen sonra hırkayı üzerime geçirdim ve babamın yanına koştum. Belki de birileriyle konuşmaya ihtiyacım vardı, kim bilebilir?

***

New York'un esintili havası yine baş roldeydi. Her ne kadar Londra'nun küçük sokaklarında yaşasam da elbette burayı biliyordum. Burası New York'tu, burayı herkes bilirdi. Hırkama biraz sarılıp elimdeki kahvenin sıcaklığının içime işlemesine izin verdim. Aklıma gelen düşünceyle yüzümde buruk bir gülümseme oluştu. Londra'dayken elimdeki sigaranın sıcaklığıyla ısınırdım, şimdiyse elimde kahve ve karşımda babam vardı. Kahvemden bir yudum alıp düşünce baloncuğumu dağıtan babamın sorularını cevaplamaya devam ettim.
"Evet, berbat."
"Demek berbat." Biraz düşündükten sonra mavi gözlerini, mavi gözlerime dikti. "Berbat olan derslerini özel derslerle halledebiliriz ama ben kendim halledebilirim diyorsan," Ellerini iki yana açıp sandalyesine yaslandı. "Seçim senin."
"Bilmiyorum."
Kahvemden bir yudum daha alıp tek cevap oyunumu sürdürüyordum ama o buna aldırmıyordu.
"Seni müdürünü tanıdığım çok iyi bir koleje göndereceğim. Lise 3. sınıf alımları yok ama beni kırmadı."
"Peki, uzak mı?"
Kaşlarını kaldırıp bana bakınca açıklama gereği duydum.
"Keşfetmeyi severim."
"Ya da uzaklaşmayı."
"Denilebilir."
Gülüp kahvesini eline aldı.
"Peki klasik soru için ne diyorsun?"
"Büyüyünce ne olacaksın?"
Kafasını Evet, anlamında sallayınca kıkırdadım.
"Aslında bir hedefim yok, okul bitsin yeter."
"Bir hedefin olmalı."
"Biliyorum ama yok."
Kahvesinden bir yudum alıp yeniden masaya bıraktı.
"Sana bir şey sorabilir miyim?"
"Elbette."
"Ama lütfen doğru cevap ver, hayatında birisi var mı?"
Karşımdaki koca adamı soktuğum duruma gülmemek için yanaklarımın içini ısırıyordum.
"Madem doğru cevabı istiyorsun, vardı ama artık yok."
"Anlamadım?"
"Aramız biraz bozuk." Biraz duraksadı. "Tanrım, bu konuları kızımla konuştuğuma inanamıyorum!"
Kahkahasına eşlik ederken aylar sonra ilk defa bir şey için içten gülüyordum. Gülmek istiyordum. Aylar sonra kelimesini unutun, biz şunu yıllar yapalım.

-İlk bölüm olduğu için biraz açıklamalı bir bölüm oldu, umarım beğenirsiniz. Yazım hatam varsa üzgünüm, iyi okumalar!


hi, beautiful smile


En son Mathers. tarafından Çarş. Nis. 24, 2013 6:32 pm tarihinde değiştirildi, toplamda 1 kere değiştirildi
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://mathersismylife.tumblr.com/
Lullaby*
Yazar
Yazar
avatar

İsim : Captain*
Mesaj Sayısı : 5991
Yaş : 23
Nerden : Tuzla / İstanbul
Kayıt tarihi : 03/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/5000  (0/5000)
Rep Seviyesi:
500/5000  (500/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Walk Away*4-We're all a little weird.   Çarş. Nis. 24, 2013 6:28 pm

cokkk güzel olmuş devvammm


Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://dylanobrien.turkforumpro.com/
Chelsea
Yazar
Yazar
avatar

Mesaj Sayısı : 4623
Nerden : Detroit
Kayıt tarihi : 03/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/0  (0/0)
Rep Seviyesi:
125/5000  (125/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Walk Away*4-We're all a little weird.   Çarş. Nis. 24, 2013 6:32 pm

Olm yerim seni yea, teşekkür ederiiim.


hi, beautiful smile
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://mathersismylife.tumblr.com/
Grenade
Ayın Üyesi
Ayın Üyesi
avatar

İsim : sinem
Mesaj Sayısı : 4857
Yaş : 19
Nerden : -
Kayıt tarihi : 24/02/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
750/5000  (750/5000)
Rep Seviyesi:
760/5000  (760/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Walk Away*4-We're all a little weird.   Perş. Nis. 25, 2013 5:28 pm

cok begendım askımm devam


Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Chelsea
Yazar
Yazar
avatar

Mesaj Sayısı : 4623
Nerden : Detroit
Kayıt tarihi : 03/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/0  (0/0)
Rep Seviyesi:
125/5000  (125/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Walk Away*4-We're all a little weird.   Perş. Nis. 25, 2013 5:33 pm

Teşekkür ederim aşkıııım


hi, beautiful smile
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://mathersismylife.tumblr.com/
Reason&.
Kurucu
Kurucu
avatar

İsim : Setenay
Mesaj Sayısı : 6481
Yaş : 20
Nerden : Aydın
Kayıt tarihi : 22/02/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
5000/5000  (5000/5000)
Rep Seviyesi:
5000/5000  (5000/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Walk Away*4-We're all a little weird.   Salı Nis. 30, 2013 2:11 pm

Kankam senin hikayalerin kalp ben.
Kızlar ve babalar hep iyi anlaşır, burada da öyle yerim.
Bakalım okul hayatı ne olacak, merak ettim.
Devam et salya: hee ayrıca okusanıza slklar..


 
I'm seeing the pain, seeing the pleasure.
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://onedirectionfan.fforum.biz/
Chelsea
Yazar
Yazar
avatar

Mesaj Sayısı : 4623
Nerden : Detroit
Kayıt tarihi : 03/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/0  (0/0)
Rep Seviyesi:
125/5000  (125/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Walk Away*4-We're all a little weird.   Ptsi Mayıs 13, 2013 6:10 pm


2-Don't overthink, just let it go.
Güneş ışığıyla gözlerimin acıdığını fark edince yorganı yüzüme kadar çektim. Okulun ilk günüydü ve ben gitmek istemiyordum. Okuldan her zaman nefret etmişimdir, etmeye de devam edeceğim gibi görünüyor.
"Hadi Chelsea, uyan artık."
"Yaz tatili ne çabuk bitti?"
"Aslında sen geldiğinde yaz tatili bitmek üzereydi."
Yorganı yüzümden indirdiğimde ellerini göğüs hizasında birbirine geçirmiş, karşımda dikilen babama bakıyordum.
"Ah, her neyse."
"Kahvaltı hazır, hazırlansan iyi olacak. Yoksa geç kalacaksın."
Babam odadan çıktığında ayaklarımı yataktan sarkıtıp başımı ellerimin arasına aldım. Bir haftadır her şey çok hızlıydı, çok da düzenli. Alışık olmadığım bir şekilde düzenliydi. Biraz da baskıcıydı. Babamla dün alışverişe çıkmıştık ve odamı tamamen değiştirmiştik. Dolabımı da düzenlememe izin vermiş, böylece yeni rock tişörtleri alabilmiştim. Babam tişörtlerime anlamsızca bakarken ben de desenli taytlar alıyordum o sıra. Yani tişörtler hakkında yorum kısmını pek dinleyememiştim.
"Hadi Chelsea!"
Babamın aşağıdan ismimi seslenmesiyle hızla yatağımdan kalktım ve duşa girdim. Bunun için adımın birden fazla söyleneceğini biliyordum fakat bunu göze almıştım. Hızla saçımı yıkarken bir yandan da The Beatles'tan Yesterday'i mırıldanıyordum. Okulun ilk günü umarım iyi geçerdi. Eğer burada da kendimi kötü hissedersem, uzaklaşak yerim kalmayacaktı.

***

Metallica tişörtümü de üzerime geçirdikten sonra ellerimi saçlarıma daldırdım. Babamın adımı bir kez daha söylemesiyle hızla siyah çantayı sırtıma geçirip aşağıya indim.
"Nihayet."
Sırıttım ve masaya oturdum.
"Bunları sen mi hazırladın?"
Şaşkın bakışlarıma babamın kibirli bakışlarıyla karşılık bulunca gözlerimi devirdim.
"Elbette, yalnız bir adam kendine bakabilmeli."
Kafamı salladım ve güldüm. Karşımdaki kahvaltıyı bundan sonra göreceğim için şanslı hissediyordum, yani umarım görürdüm. Üzgünüm ama henüz kendine bile bakamayan bir kadının yanındayken doğru düzgün bir şeyler yiyemeyince, insan ister istemez abartıyor.

***

Evden 15 dakikalık mesafesi olan Marry Koleji'ne babamın arabasıyla 5 dakikada varmıştık. İlk gün hatırına bırakmak isteyince kıramamıştım. Öyle bakmayın, ben de artık insanları umursuyorum. Aslında sadece babamı umursuyorum.
"Git artık baba."
Etraftaki bakışlardan rahatsız olunca babamı gitmek için zorlamaktan başka çarem yoktu.
"Pekala, ilk gününde iyi şanslar."
"Umarım."
Babamın gitmesini beklemeden hızla okul girişine doğru yürümeye başladım. Önce öğrenci bürosuna gidip ders programı, dolabım için anahtar ve daha sonra da babamın ısrarı üzerine Müdür'ü görmeliydim.
"Merhaba!"
Yanımda biten kızıl saçlı, mavi gözlü kıza anlamsızca baktım.
"Ben Halley Rogers, okulun başkanı. Sen Chelsea Dwight olmalısın. Memnun oldum."
Uzattığı elini kavradım ve gülümsedim.
"Müdür Lerman seninle bizzat ilgilenmemi istedi. Okulumuza hoş geldin Chelsea!"
"Teşekkür ederim Halley."
Biri bu kızı durdurmalıydı. Gereğinden fazla enerjikti.
"Önce öğrenci bürosu, sonra seni dolabınla tanıştıracağım ve sonra Bay Lerman'ın yanına gideceğiz."
"Ben halledebilirim,"
"Halley."
İsmini hatırlamaya çalışırken, o beni tamamladı.
"Yardımcı olmak istiyorum Chelsea, lütfen."
"Pekala."
Derin bir nefes verirken bu kızdan kurtulma hesapları yapmaya başlamıştım bile.

***

"İşte 9 numaralı dolap, bu da anahtarın."
Elime bıraktığı minik anahtarı alıp cebime atarken gülümsedim.
"İlk dersin ne?"
Elimdeki ders programına bakıp cevaplarken koridor dersliklerden boşalan öğrenci akımına uğruyordu.
"Kimya, iğrenç."
"Aynı sınıfta olmalıyız!"
"Hadi ya."
Gözlerimi devirdim ve yanımıza gelen çocuğa baktım.
"Naber Halley?"
"İyi Ashwin, ya sen?"
"İyiyim."
Bana bakınca gözlerimi kaçırdım.
"Yeni kız mı?"
Halley başını sallarken onları izliyordum.
"Bay Lerman'ı görmem lazım, sonra görüşürüz."
Baygın sohbetten kurtulduğum için sevinirken etraftaki bakışlar rahatsız ediciydi. Ashwin'in arkamdan "Asi ama seksi." dediğini göz ardı ederken müdürün odasına ilerliyordum.

***

"Her yerde seni arıyorum Chelsea, neredeydin Tanrı aşkına?"
Bankta oturmuş, kahvemle seviyeli bir ilişki yaşarken Halley yanıma oturdu.
"İyi seçim."
Muzırca gülüşüne anlamsızca bakarken kaşlarımı kaldırdım.
"Okulun basketbol takımı kaptanı ve müdürün oğlu ha?"
"Açık konuş Kızıl."
"Hey, bu hoşuma gitti!" Saçlarını eliyle geriye savurdu ve kıkırdayarak karşıyı gösterdi. "Logan Lerman diyorum, iyi seçim."
Bakışlarını takip ettiğimde tam karşımızda basketbol maçı yapan bir grup gördüm.
"Emin ol, hangisinin Logan olduğunu dahi bilmiyorum."
"Şu an sana bakan."
Kafamı yeniden oraya çevirdiğimde elindeki tişörtü üzerine geçiren ve hemen sonra yine bana bakan çocuğu fark ettim. Kaptanlık ve oğulluk meselesini bilmem ama çocuk gerçekten iyiydi. Bize doğru geldiğini fark edince Halley'e döndüm. Halley ise sırıtıyordu.
"Naber Halley?"
"İyi Lerman, sen?"
"İyiyim, sen Chelsea olmalısın. Ben Logan."
Elimi uzattığı eliyle birleştirdim ve gülümsedim.
"Evet, ben oyum."
"Umarım-"
"Hey Logan, hadi!"
Basket topunu elinde sallayan çocuk Logan'ı çağırırken Halley bana bakıp dudağını büzdü. Dil çıkarttım ve kahvemden bir yudum aldım.
"Her neyse, sonra görüşürüz bayanlar," Geri geri giderken ellerini yana doğru açtı. "Yani umarım."

-İlk bölümler olduğu için biraz tanıtım gibi olacak, olayların gelmesi biraz zaman alabilir. Yazım hatam varsa üzgünüm, iyi okumalar! Bu hikaye cidden önemli benim için, lütfen biraz ilgi gösterin.


hi, beautiful smile
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://mathersismylife.tumblr.com/
Hazel
Yönetici
Yönetici
avatar

İsim : Bensu
Mesaj Sayısı : 4683
Yaş : 18
Nerden : Holmes Chapel
Kayıt tarihi : 14/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
4000/5000  (4000/5000)
Rep Seviyesi:
3000/5000  (3000/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Walk Away*4-We're all a little weird.   Ptsi Mayıs 13, 2013 6:19 pm

I'm missing your part.
Amazing part
Lerman so pretty
Lets baby
<33


Hey Angel,
tell me do you ever try to come
to the other side?
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Chelsea
Yazar
Yazar
avatar

Mesaj Sayısı : 4623
Nerden : Detroit
Kayıt tarihi : 03/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/0  (0/0)
Rep Seviyesi:
125/5000  (125/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Walk Away*4-We're all a little weird.   Ptsi Mayıs 13, 2013 6:23 pm

This"D E N Z" demiş ki:
I'm missing your part.
Amazing part
Lerman so pretty
Lets baby
<33
Ben de özledim yazmayı aşkım, çok sağol. Çok seviyorum olm seni, Lerman'ı da <33


hi, beautiful smile
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://mathersismylife.tumblr.com/
Zalice
Yeni Üye
Yeni Üye


İsim : Alize
Mesaj Sayısı : 4
Yaş : 18
Nerden : adana
Kayıt tarihi : 29/04/13
Kadın

MesajKonu: Geri: Walk Away*4-We're all a little weird.   Çarş. Mayıs 15, 2013 1:17 pm

gzel olmuş devam
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Lullaby*
Yazar
Yazar
avatar

İsim : Captain*
Mesaj Sayısı : 5991
Yaş : 23
Nerden : Tuzla / İstanbul
Kayıt tarihi : 03/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/5000  (0/5000)
Rep Seviyesi:
500/5000  (500/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Walk Away*4-We're all a little weird.   Çarş. Mayıs 15, 2013 1:37 pm

ozlemisim
bayildim
harika
süper
okuyucunum
forever


Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://dylanobrien.turkforumpro.com/
Chelsea
Yazar
Yazar
avatar

Mesaj Sayısı : 4623
Nerden : Detroit
Kayıt tarihi : 03/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/0  (0/0)
Rep Seviyesi:
125/5000  (125/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Walk Away*4-We're all a little weird.   Paz Mayıs 19, 2013 4:58 pm


3-At night, I needed a smoke.
Hafta sonunun gelmesi için yalvararak gözlerimi bir güne daha açıyordum. Şu iki gündür okuldan çok sıkılmıştım. Bunun nedenleri arasında Halley en büyük rolü oynuyordu. Aslında iyi bir kızdı ama sürekli peşimdeydi. Doğrusunu söylemek gerekirse ben yalnızlıktan hoşlanırdım, her dakika peşimde gezen bir kızıl kafadan değil. Bir de üstüne üstlük tam dört dersimiz ortaktı, şaka gibi!
Kafamdaki düşüncelerden kurtulmak isterken yatakta doğruldum ve uzun saçlarımı ellerimin arasına alıp tırnaklarımı derime batırdım. Ayağa kalkıp dolabımın kapaklarını açtım ve ne giyeceğimi düşünmeye başladım. Okuldaki kızlar giyiniş tarzımın çok "salaş" olduğunu söylerken bunu benim yüzüme değil de arkadaşının kulağına söylemeyi tercih ediyordu. Açıkçası bu umurumda bile değildi, ne tarzım hakkında yaptıkları yorum ne de onlara soğuk gelen tavırlarım. Dedim ya, ben yalnızlığı severim.
Yırtık asker yeşili taytımda ve Linkin Park tişörtümde karar kılınca hemen soyundum ve seçtiğim kıyafetleri üzerime geçirdim. Saçımı elimle düzelttikten sonra siyah çantamı ve telefonumu alıp aşağıya indim.
"Günaydın, erken uyanmışsın."
"İnsan seninle yaşamaya alışıyor."
Yine o tuhaf "baba bakışlarından" baktı ve gülümsedi. Gülüşüne karşılık verip çantamı sandalyenin yanına bıraktım ve oturup kahvaltımı yapmaya başladım. 17 yıldır sabah kahvaltısından nefret eden ben, 12 gündür favori öğünüm sabah kahvaltısı olmuştu. 10 yaşımdan beri favori öğünüm gece sigarasıydı. Geceleri dumana ihtiyacım vardı.

***

"Günaydın!"
"Sana da günaydın Halley!"
Yapmacık gülüşlerimi tanıyan Halley kıkırdadı.
"Yeni çocuğu gördün mü?"
Anlamsızca ona baktım.
"Yeni çocuk mu?"
"Evet, Sage Goldberg, çok tatlı Chel."
"Bana Chel demekten vazgeç, ismim Chelsea!"
"Ama daha kısa."
"Her neyse, demek "yeni öğrenci" damgasından kurtulacağım ha?"
"Sanmıyorum, bir müddet daha sürecektir."
Gözlerimi devirdim ve dolabımdan Geometri kitabını alıp dolabı kilitledim.
"Okul başkanı olarak onunla ilgilenmen gerekmiyor mu?"
"Hayır, yani benden kurtulamayacaksın!"
"Hadi ya."
"Kes şunu Chel, beni sevdiğini biliyorum."
Kaşlarımı kaldırıp anlamsızca ona baktım.
"Seni ego prensesi! Peki bunu ben neden bilmiyorum?"
"Zil!"
Sorumu önemsemeden işaret parmağıyla yukarıyı gösterip çalan zili anlatmaya çalışan Halley'e baktım ve kıkırdadım.

***

"Evet efendim, Sage Goldberg."
Bu iğrenç tanışma faslı Geometri sınıfında yürürlüğünü korurken kolumdaki saatten zile kalan süreyi hesaplamaya çalışıyordum.
"9 dakika."
Boynumda hissettiğim sıcak nefesle irkilip arkamı döndüm. Müdürün oğlu, sırıtarak bana bakıyordu.
"Anlaşılan matematikle pek aran yok, tam 5 dakikadır saate bakıyorsun."
Kaşlarımı çatıp sinirle nefesimi verdim.
"Belki de zilin ne zaman çalacağını bilmiyorumdur, ha zeki çocuk? Yeni olduğumu unutuyorsun."
"Ah, haklısın. Üzgünüm."
Zaferin verdiği mutluluk tüm yüzüme yayılırken önüme döndüm. Üzgünüm ama seksi olman benimle uğraşacağın anlamına gelmiyor, mavi göz.

-Yazım hatam varsa üzgünüm, kontrol etmeden yayınlıyorum. İyi okumalar!


hi, beautiful smile
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://mathersismylife.tumblr.com/
Lullaby*
Yazar
Yazar
avatar

İsim : Captain*
Mesaj Sayısı : 5991
Yaş : 23
Nerden : Tuzla / İstanbul
Kayıt tarihi : 03/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/5000  (0/5000)
Rep Seviyesi:
500/5000  (500/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Walk Away*4-We're all a little weird.   Paz Mayıs 19, 2013 5:08 pm

gayet güzel
halleyi de sevdim ben ayrica :) :) devvammm


Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://dylanobrien.turkforumpro.com/
Chelsea
Yazar
Yazar
avatar

Mesaj Sayısı : 4623
Nerden : Detroit
Kayıt tarihi : 03/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/0  (0/0)
Rep Seviyesi:
125/5000  (125/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Walk Away*4-We're all a little weird.   Paz Mayıs 19, 2013 5:26 pm

Ben de sevdircem sonradan Chelsea'ya jrhgerfgkdr


hi, beautiful smile
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://mathersismylife.tumblr.com/
Hazel
Yönetici
Yönetici
avatar

İsim : Bensu
Mesaj Sayısı : 4683
Yaş : 18
Nerden : Holmes Chapel
Kayıt tarihi : 14/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
4000/5000  (4000/5000)
Rep Seviyesi:
3000/5000  (3000/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Walk Away*4-We're all a little weird.   Paz Mayıs 19, 2013 5:29 pm

Çok güzel olmuş
Ne güzel yazıyorsun öyleee anneeem


Hey Angel,
tell me do you ever try to come
to the other side?
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
Chelsea
Yazar
Yazar
avatar

Mesaj Sayısı : 4623
Nerden : Detroit
Kayıt tarihi : 03/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/0  (0/0)
Rep Seviyesi:
125/5000  (125/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Walk Away*4-We're all a little weird.   Paz Mayıs 19, 2013 5:41 pm

Yerim aşkıııım, çok sağol <33


hi, beautiful smile
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://mathersismylife.tumblr.com/
Chelsea
Yazar
Yazar
avatar

Mesaj Sayısı : 4623
Nerden : Detroit
Kayıt tarihi : 03/05/12
Kadın

Kişisel Sayfa
Kullanıcı Seviyesi:
0/0  (0/0)
Rep Seviyesi:
125/5000  (125/5000)
Uyarı Seviyesi: 0
MesajKonu: Geri: Walk Away*4-We're all a little weird.   Perş. Mayıs 23, 2013 3:32 pm


4-We're all a little weird.
Herkesin bırakamadığı kötü alışkanlıkları vardır. İki haftadır hayatım fazla düzenli gidiyordu, babamın hazırladığı düzen. Annem denen kadını oldum olası sevmemiştim zaten ama bu düzen beni bazen çok sıkıyordu. Kötü alışkanlıklar demişken, itiraf vakti! Dememi bekliyorsanız, yanılıyorsunuz. Çünkü kötü alışkanlığımı biliyorsunuz, sigaram. Her ne kadar babamın hayatımı yönlendirmesine kızsam da belki iyi bir sonuca varırım diye sesimi çıkarmıyorum. Ama sıkılırsam bu oyunu bozarım ve tam olarak sıkılma tarihim, saatiyle birlikte: 23.04.2012, 03:23.
"Sana inanamıyorum Chelsea!"
Yüksek ses tonuna karşılık sesimi çıkarmadım.
"Bu iğrenç şeyin ciğerlerini mahvetmekten başka bir halta yaramadığını biliyorsun değil mi?"
"Biliyorum."
"O zaman artık içmeyeceksin!"
"Beni anlamaya çalışır mısın?"
Artık dayanamamış, ben de sesimi yükseltmiştim. Dakikalardır başımda dikilip beni azarlayan babama sinirle gözlerimi diktim.
"Sadece iki hafta oldu yanına geleli. Nasıl belalı bir kız olduğumu bilmiyorsun ve ben sırf hayatımda birini bu kadar kendime yakın hissettiğim için kusurlarımı aşmaya çalıştım. Ama yapamıyorum, kimse mükemmel değildir. Ben 12 senedir iğrenç bir hayat yaşıyorum baba. Yani hatırlayabildiğim 12 sene. O aptal kadının eve getirdiği p-ç kurulararının bana iğrenç gözleriyle baktıkları evde büyüdüm ben! 10 yaşımda başladım bu velete ve memnunum. Bırakmak istemiyorum, çünkü tek sığınağımdı bu şey. Biliyorum, bana zarar veriyor ama bırakamıyorum. Bana biraz izin ver, biraz kendi halime bırak beni. Çünkü ben gerçekten sıkılmaya başladım."
Az önce yakalandığım balkondan hızla içeri girdim ve kendimi odama kilitledim. Biricik babam beni sigara içerken yakalamıştı. İki hafta boyunca saklayabilmiştim ama maalesef bugün foyam ortaya çıkmıştı. Yatağıma girdim ve hiçbir şey düşünmemeye çalışarak sıkıca gözlerimi kapattım. Sanki sıkıca kapattığımda hemen uykuya dalcakmışım gibi.

***

Üstümdeki Iron Maiden tişörtümü düzelttim ve siyah çantamı koluma takıp aşağıya indim. Karşımda her zamanki gibi bir kahvaltı masası duruyordu, bir de not. Çantamı sandalyenin kenarına bırakıp küçük beyaz kağıdı elime aldım.
"Dün gece için üzgünüm, fazla üzerine geldim. Bu konuyu açmamaya çalışacağım ama lütfen kurtul bu şeyden. Acil toplantım çıktı, bensiz kahvaltı yapacağın için üzgünüm. Seni seviyorum kızım, baban."
Onsuz yapacağım ilk kahvaltı değildi ama yine de içimde bir burukluk oluşmuştu. Zilin çalmasıyla kağıdı masaya bıraktım ve meraklı gözlerle kapıyı açtım.
"Günaydın!"
"Burada ne işin var Tanrı aşkına?"
"Seni almaya geldim Chel."
"Evimi nasıl buldun Halley?"
"Oldukça zor oldu aslında, Bay Lerman zor ikna oldu."
"Müdürden evimin adresini mi aldın! Hadi ama ciddi olamazsın!"
"Konu sen olunca oldukça dikkatli, sanırım bu babandan kaynaklanıyor. Baban demişken, tanışmak için sabırsızlanıyorum!"
Şaşkınca beni itip içeri giren Halley'i izliyordum. Nihayet kapıyı kapatma zahmetinde bulunmuş ve onu takip etmiştim.
"Baban yok mu?"
"Hayır, toplantıda."
Aceleyle notu alıp çöpe attım. Şaşkınca bana bakmayı kesmiş ve masaya oturup kahvaltı etmeye başlamıştı.
"Ah, buyurmaz mısın? Ben de kahvaltı yapmak üzereydim!"
İmalı bakışlarımı imalı sözlerimle süslerken gözlerini devirdi ve nazikçe güldü. Fark ettim de, Halley'in olması belki de beni değerli hissettiriyordu. Sonuçta, kim sizin tüm iğneleyici laflarınıza karşı hala sizi evinizden alırdı ki? Üzgünüm millet ama hiç kimse.

***

Ders ekmeyi seviyordum. Halley'den kurtulduğum ve aptal, sosyalleşmeye çalışan, seks düşkünü ergenlerden uzaklaşabildiğim tek zaman dilimi, ektiğim derslerdi. Okulumu sevmiyordum, bir sürü s-rtükten ve onların peşinde koşmaya bayılan abazalarla doluydu. Duvara sinmiş, sigaramı bir kez daha içime çekerken gözlerimi devirdim. Belki de ben hayattan zevk almayı bilmiyordum, ya da onlar ailelerinin duymak istemediği kötü şeyleri yapmaktan hoşlanıyordu. Ailelerinin öğrendiğinde süt kesilmeleri ayrı tabii.
"Yeni kız?"
Arkamı dönüp bana doğru yaklaşan kişiye bakmamı güneş engellerken ısrarla bakmaya çalışıyordum. Gözlerimi kıstım.
"Yoksa kötü kız mı demeliyim?"
"Ne istiyorsun?"
"Ben müdürün oğluyum, bana kötü davranmamalısın. Özellikle de elinde sigara varken."
Ellerini göğsünde birleştirmiş, mavi gözleriyle elimi işaret edip gülümsedi. Gözlerimi devirdim ve inatla ona bakarak sigarayı dudaklarıma götürdüm. Çekebildiğim kadar içime çektim ve dumanı suratına üfleyip gülümsedim. Önce gözleri dumanda yandığı için gözlerini birkaç kere hızlıca açıp kapatsa da gözlerini yeniden bana dikti. Tek fark, bu sefer ukala değil sinirliydi.
"Hareketlerine dikkat et sert kız."
"Etmezsem?" Alt dudağımı büktüm ve devam ettim. "Babana mı söylersin?"
Bir müddet gözleri dudaklarımda oyalansa da yeniden gözlerini gözlerime kilitledi.
"Sert görünmeye çalışarak havalı olduğunu mu sanıyorsun?"
"Sence?"
"İnsanları kendinden uzaklaştırmayı kes."
"Bundan sanane. Ah, tabii. Sen müdürün oğlusun, öğrenciler arası iletişim senden sorulur!"
"Neden sürekli ters cevap veriyorsun?"
Kaşlarımı kaldırıp anlamsızca ona baktım.
"Beni sürekli tersliyorsun."
"Madem bundan rahatsızsın, benden uzak dur."
"Zoru severim."
"Sana zoru göstermemi ister misin?"
Kollarını iki yana açarak başını salladı. Elimdeki sigarayı bir kez daha içime çektim ve sigarayı yere atıp Logan'ı boynundan tutup kendime çektim. Dudaklarını dudaklarımla birleştirdiğimde içimdeki dumanı içine üfledim. Hızla benden ayrılıp öksürmeye başladığında keyifle gülümsedim.
"Sana zorluklarınla iyi günler İletişim Sorumlusu!"

***

Yine iğrenç bir Kimya dersinden tüyerken kolumdaki baskıyla sola döndüm.
"Naptın sen Chelsea?"
"Yine napmışım Tanrı aşkına?"
"Loganla uğraştığına inanamıyorum! İyi huylu görünse de, sinirlendiğinde kötü şeyler yapar!"
"Sence bu umurumda mı Halley?"
"Umurunda olmalı, o müdürün oğlu!"
"Peki ya bu umurumda mı?"
"Hey, biraz konuşabilir miyiz?"
Halley'den kolumu kurtarabildiğimde arkamı döndüm. Keyifle gülümsedim ve başımı salladım. Sanırım birileri daha fazla duman istiyordu.

Yazım hatam varsa üzgünüm! Bu arada galiba iyice psikopata bağladım ben ldsjgrşlkserjgklesdrkl


hi, beautiful smile
Sayfa başına dön Aşağa gitmek
http://mathersismylife.tumblr.com/
Sponsored content




MesajKonu: Geri: Walk Away*4-We're all a little weird.   

Sayfa başına dön Aşağa gitmek
 
Walk Away*4-We're all a little weird.
Önceki başlık Sonraki başlık Sayfa başına dön 
1 sayfadaki 1 sayfası

Bu forumun müsaadesi var:Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
 :: Devamı Gelmeyen Hikayeler-
Buraya geçin: